Jak więc z powyższych przykładów jasno wynika, Chruszczow dość znacznie zmienił obraz radzieckiego rolnictwa, ale te zmiany niewiele dobrego ze sobą przyniosły. I sekretarz miał niewątpliwie bardzo dobre zamiary, jednak jego niezachwiana pewność w wyższość komunizmu, w możliwości produkcyjne kolektywnych gospodarstw i podobne bzdury skutecznie uniemożliwiły przeprowadzenie naprawdę radykalnych i prowadzących do podniesienia stopy życiowej chłopów oraz radzieckiego społeczeństwa w ogóle reform. Chruszczow odchodząc ze swojego stanowiska w roku 1964 pozostawił rolnictwo w kiepskim stanie. Do tego dość mocno przyczyniła się susza, jaka w roku 1963 spowodowała gigantyczny niedobór chleba oraz innych produktów zbożowych - musiano wówczas wprowadzić reglamentację żywnościową. Ta klęska właśnie - choć nie będąca bezpośrednio winą Chruszczowa - w dużej mierze przyczyniła się do jego politycznego upadku.